دود اگر بالا نشیند کسر شان شعله نیست . جای چشم ابر نگیرد گر چه او بالاتر است (صاحب تبریزی)

ایه اصــــل و نسب در گردش دوران زر 1.      هر کسی 1 زر است او از همه 1تر است

1 1 بالا 1 کســـر شــأن شــعـله 1.    1 1 1و 1 چونکه او بالا تراست

ناکسی گر از کسی بالا نشیند عیب نیست.         روی دریا، خس نشیند قعر دریا گوهر است

شصت و شاهد هر دو دعوی بزرگی میکنند.          پس چرا انگشت کوچک لایق انگشــــتر است

آهن و فولاد از یک کوه می آیند برون.                  آن یکی شمشیر گردد دیگری نعل خر است

کــــره اسـب ، از نجابت از پـس مــــادر رود.     کــــره خــر ، از خــریت پیش پیش مــــادر است

کاکـل از بالا بلندی رتبــه ای پیدا نکرد.           ز لف ،  از افتادگی قابل به مشک و عنبر است

پادشه مفلس که شد چون مرغ بی بال و پر است.       دائماً خون میخورد تیغی که صاحب جوهر است

سبزه پامال است در زیر درخت میوه دار  .            دختر هر کس نجیب افتـاد مفت شوهر است

صائبا !عیب خودت گو عیب مردم را مگو.             هر که عیب خود بگوید، از همه بالا تر است